TGIW! Dit was me het weekje wel weer! Het is zaterdag en als ik heel eerlijk ben, ben ik moe van afgelopen week. Ja, ik durf het toe te geven, ik ben M-O-E. Mijn freelance-klus, start-up ontwikkeling, blog, fanatieke deelname aan de Johan Cruyff Foundation Cup, bezoekje aan Paradiso en afspraken met vrienden van de afgelopen week eisen even hun tol. En daardoor heb ik geen inspiratie voor deze post.. Maar gelukkig is vanavond de finale van het Songfestival in Stockholm en brengt onze Douwe Bob me op een idee. Slow down sister, dat is wat er moet gebeuren!

Ik raak hier alleen maar meer van overtuigd als ik om me heen kijk. In de afgelopen 24 uur gaven 3 van de 4 vrienden die ik sprak aan dat ze moe zijn. En niet zomaar moe, dat ze het eigenlijk structureel rustiger aan moeten doen. Nou is dit wel een heel kleine steekproef om conclusies te trekken over de gehele generatie Y (iedereen in de leeftijd 18-34), maar toch heb ik het vermoeden dat dit wel eens representatief zou kunnen zijn..

Toen we opgroeiden in de jaren ’80 en begin ’90 ging het economisch voor de wind; de bomen leken de hemel in te groeien en de mogelijkheden onbegrensd. De meesten van ons hebben kunnen studeren wat we maar wilden, waar we maar wilden. We hebben avontuurlijke reizen gemaakt, zijn vrij geweest om onze eigen keuzes te maken en konden leuk prioriteit geven boven zekerheid.

Er zijn tientallen boeken over Millennials geschreven en het gaat te ver om er hier heel diep op in te gaan, maar het resultaat is een super positief ingestelde, ondernemende generatie die ervaringen waardeert boven bezit. En hier het leven op inricht. Dat de social media hier een belangrijke rol in spelen lijkt niet vreemd; aan de ene kant raak je geinspireerd door indrukwekkende plaatjes van anderen en aan de andere kant geven jouw eigen vastgelegde (once in a lifetime) experiences je de social currency waarmee je lekker scoort bij je vrienden en vooral ook je Facebook-vrienden.

Op social media lijkt iedereen het beste uit zijn leven te halen. Altijd. Chill avondjes op de bank, off-days en relatiebreuken zijn zwaar onderbelicht zoniet afwezig. Als je op Facebook of Instagram kijkt, lijkt het leven een aaneenschakeling van avontuurlijke reizen, onderonsjes met BN-ers/muzikanten/andere invloedrijke mensen, bijzondere festivals en concerten, heerlijk eten en happy family get togethers. Bij mij zorgt dit ervoor dat als ik dan een keer rust neem, ik een frustrerend schuldgevoel krijg dat niet per se leidt tot een euforisch geluksgevoel of blakend zelfvertrouwen.

De valkuil is wat mij betreft dan ook dat ‘we’ niet genoeg rust nemen en niet ‘gewoon’ tevreden zijn. Het kan altijd beter en we hebben vaak ook alle middelen en kansen om het te verbeteren, dus waarom zouden we dat niet doen?

I’m going nowhere and I’m going fast
I should find a place to go and rest
I should find a place to lay my head tonight

Every morning, there’s another start
Every morning hits so hard
Guess I’m running scared, guess I’m running on empty

Mister, can you help me?
‘Cause it seems I’ve been led astray
I keep searching for an answer
For a way

Won’t you help me?

You’ve gotta slow down brother
Slow down brother, slow down if you can’t go on
Slow down brother, slow down brother
Slow down if you can’t go on
Slow Down – Douwe Bob

Douwe, ik hoor je! Dat je keuzes maakt in het leven waarmee het doel is je dromen te verwezenlijken, wil nog niet zeggen dat je weet waar het je gaat brengen, of dat dat niet soms voor een worsteling met angst en leegte zorgt. Ik heb lang gedacht dat er maar één manier is om dit gevoel kwijt te raken; heel hard doorgaan.

Maar misschien is dat toch niet de enige oplossing.. ‘Rust roest’ is niet voor niets een ouderwets (achterhaald?) spreekwoord. Soms is het fijn als iemand tegen je zegt dat je gas terug moet nemen, even ‘gewoon’ tevreden moet zijn. Wie weet wat voor nieuwe inzichten deze rust je brengt..!

Mijn douze points heb je Douwe! Niet alleen voor je vlekkeloze uitvoering, soepele looks en 10 seconde stilte.. maar ook omdat je hiermee de stem van je generatie bent, uitdrukt wat wij allemaal wel eens willen horen.

Ik luister al jaren graag naar Douwe, maar nu luister ik ook even écht naar hem. Tijd voor een dutje.

Keep calm en lees hier de rest van de lyrics.

X Marjolijn

Share: